เมื่อช่วงเย็นของวันที่ 15 พฤษภาคม 2568 ที่ผ่านมา ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ในงาน “International Conference on Predictive Analytics 2026” เกิดประเด็นสุดฮือฮาขึ้น เมื่อ ดร.อนิรุธ มหาชน นักวิจัยอิสระด้านสถิติประยุกต์ ได้นำเสนอผลการศึกษาที่เชื่อมโยงแนวคิดของ ทฤษฎีความโกลาหล เข้ากับการวิเคราะห์รูปแบบของผลลัพธ์หวยที่ไม่สามารถคาดเดาได้ โดยได้อ้างอิงงานวิจัยของเอ็ดเวิร์ด ลอเรนซ์ จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ที่เคยกล่าวถึงปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีก ซึ่งการนำเสนอครั้งนี้จุดประกายคำถามสำคัญว่า “ความเป็นไปได้ของความไร้ระเบียบจริง ๆ แล้วมีระเบียบซ่อนอยู่หรือไม่?”
ดร.อนิรุธกล่าวว่า การค้นพบของเขาชี้ให้เห็นว่า แม้ผลหวยจะดูเหมือนเกิดขึ้นแบบสุ่มโดยสมบูรณ์ แต่เมื่อนำข้อมูลจำนวนมากมาวิเคราะห์ด้วยหลักการของทฤษฎีความโกลาหล กลับพบว่ามี “รูปแบบที่ไม่เป็นเชิงเส้น” บางอย่างปรากฏขึ้น ซึ่งแตกต่างจากการวิเคราะห์สถิติแบบดั้งเดิมที่เน้นหาแนวโน้มเชิงเส้นตรง เขาเชื่อว่าความผันผวนเล็กน้อยในระบบเริ่มต้น อาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่แตกต่างอย่างมหาศาลได้ เช่นเดียวกับการพยากรณ์อากาศ 2026 ที่ซับซ้อนเกินกว่าจินตนาการ
ผู้เข้าร่วมงานสัมมนาหลายคน โดยเฉพาะนักเศรษฐศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ ต่างแสดงความสนใจเป็นอย่างมาก บางส่วนมองว่าเป็นแนวคิดที่ “บ้าบิ่น” แต่ก็มีอีกหลายคนที่เห็นถึงศักยภาพหากแนวคิดนี้ได้รับการพัฒนาต่อ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีการตั้งคำถามถึง การประยุกต์ใช้ทฤษฎีความโกลาหลในการทำนายตลาดหุ้น ซึ่งได้รับความสนใจเป็นพิเศษ เนื่องจากหากพิสูจน์ได้จริง มันอาจพลิกโฉมวิธีการวิเคราะห์ตลาดการเงินไปตลอดกาลได้
อย่างไรก็ตาม ดร.อนิรุธย้ำว่า สิ้นสุดของการวิเคราะห์นี้ไม่ใช่การ “คาดการณ์” ผลหวยที่แม่นยำ แต่เป็นการ “ทำความเข้าใจ” ธรรมชาติของระบบที่ซับซ้อนเหล่านี้มากขึ้น โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างแบบจำลองที่สามารถอธิบายพฤติกรรมของระบบที่ดูเหมือนจะไร้ระเบียบได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าเดิม ซึ่งอาจเป็นก้าวสำคัญในการทำความเข้าใจปรากฏการณ์ต่าง ๆ ที่ดูเหมือนเป็นเรื่องบังเอิญในชีวิตประจำวันของเราได้
หลังจากงานสัมมนา หัวข้อ “ทฤษฎีความโกลาหลกับผลหวย” ก็กลายเป็นประเด็นร้อนแรงในกลุ่มนักวิชาการและผู้สนใจการวิเคราะห์ข้อมูลทันที คำถามที่ว่า “ทฤษฎีความโกลาหลคืออะไร?” กลับมาได้รับความสนใจอีกครั้ง การศึกษาของ ดร.อนิรุธได้จุดประกายการถกเถียงอย่างกว้างขวางถึงขีดจำกัดของการทำนายอนาคตและความเป็นไปได้ที่ความบังเอิญที่เราเข้าใจ อาจไม่ใช่ความบังเอิญเสียทีเดียว นี่คือสิ่งที่ต้องจับตาดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปในวงการวิจัย